Zelfredzaamheid binnen relaties

“Sorry dat ik niet helemaal aanwezig ben,” zegt hij. “Dat geeft niets,” antwoord ik. “Je hoeft me niet te verzorgen. Alleen als ik daarom vraag. En zelfs dan niet. Ik ben een volwassen vrouw.”

Dit gesprek illustreert een situatie waarin we de behoefte voelen er voor de ander te zijn terwijl we daar op dat moment geen ruimte voor hebben. Een situatie die helemaal prima is. Je mag iemand namelijk wel vragen er voor je te zijn als je daar behoefte aan hebt. Maar je kunt het niet verwachten. In dit stuk ga ik heel kort in op zelfredzaamheid binnen welke relatie dan ook.

19576794_1799544253405478_915287863_o.jpg

Wanneer je uitgaat van zelfredzaamheid kun je twee dingen zeggen:
1) Ik vraag om je aanwezigheid als ik daar behoefte aan heb.
2) Maar geef vooral ook lekker je eigen grenzen aan omdat ik namelijk ook prima voor mezelf kan zorgen.

Vaak denken we dat de ander er ook echt voor ons moet zijn als we erom vragen. Dit denken we in vriendschappen, in relaties en zelfs nog in de rol die we als kind dragen ten opzichte van onze ouders.

Vaak denken we ook dat we er voor iemand moeten zijn als we zien dat iemand het moeilijk heeft.

Maar daar gaan twee dingen fout.
1) De ander heeft recht op zijn of haar gevoelens en emoties. Door ervan uit te gaan dat iemand alleen in staat is deze te verwerken met jouw hulp en in jouw aanwezigheid, ontneem je de inmens grote kracht die een persoon heeft om voor zichzelf te zorgen.
2) Je kunt je aanwezigheid niet forceren. Op het moment dat je met je hoofd en je hart op een andere plek bent, kun je wel vanuit een soort sociaal wenselijk gedrag, een zeker ongemak, er zogenaamd voor de ander willen zijn. Maar dat gaat nooit werken. Want het is niet oprecht.

Het kind in ons mag vragen om liefde en aandacht op het moment dat we ons klein voelen. De volwassene in ons mag weten dat het prima voor zichzelf kan zorgen maar dat het niet altijd alleen hoeft.

En als de gevoelens van de ander iets te intiem aanvoelen, weet dan dat je het daar mag laten waar je het gevonden hebt: bij de ander. Wees liefdevol in je afwijzing. Wees liefdevol in je eigen grenzen aangeven.

Wees liefdevol en durf te vertrouwen op de kracht van zelfredzaamheid.

Foto: Saskia Beek Fotografie

Advertisements

2 thoughts on “Zelfredzaamheid binnen relaties

  1. Interessante blog, Naomi. Toch ben ik het met één ding niet helemaal eens:

    “Vaak denken we ook dat we er voor iemand moeten zijn als we zien dat iemand het moeilijk heeft.

    Maar daar gaan twee dingen fout.
    1) De ander heeft recht op zijn of haar gevoelens en emoties. Door ervan uit te gaan dat iemand alleen in staat is deze te verwerken met jouw hulp en in jouw aanwezigheid, ontneem je de inmens grote kracht die een persoon heeft om voor zichzelf te zorgen.

    (…)”

    Is denken dat je er voor iemand moet zijn hetzelfde als denken dat iemand alleen in staat is om iets te verwerken met jouw hulp en in jouw aanwezigheid?

    Het eerste komt op mij over als zorgplicht, door jezelf of je omgeving opgelegd. Een soort plichtsbesef, wat ik ergens juist heel bewonderenswaardig vind. Het tweede zie ik eerder als het effect van je eigen betrokkenheid/aanwezigheid overschatten. Kan natuurlijk een gevolg zijn van het plichtsbesef, maar toch… lijkt mij niet hetzelfde.

    Like

Laat je bericht achter na de -piep-

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s