Wat mijn onrust me leert

De hele dag ben ik al onrustig. En daar waar ik manieren zoek mezelf een beetje te sussen is het net als op kamp met knopen. Hoe harder je aan de knoopt trekt, des te meer je vast komt te zitten. Fases als deze dagen me uit wat liever voor mezelf te zijn. De chaos en de verwarring te omarmen. Te berusten in niet weten. En te accepteren dat ik niet alles accepteer. En zo leerde ik wel meer gisteren.

#1 Ik hoef dingen niet af te maken om een voldaan gevoel aan het einde van de dag te hebben. Ja, het is leuk als de onrealistische eisen die ik aan mezelf stel wel lukken. Maar vaak hoeft het niet. Kleine stapjes, remember?

#2 Naast alle frustraties en dingen die niet lukken, zijn er heel veel dingen om dankbaar voor te zijn op dit moment. Je moet het alleen willen zien. En het opschrijven helpt om het te kunnen zien.

#3 De meest verwarrende momenten in je leven zorgen vaak juist voor een doorbraak. Het is net als van die glazen bollen met sneeuw die je heen en weer schudt. Uiteindelijk gaat dat rommeltje weer liggen en heb je meer overzicht. Moet je tussendoor niet blijven schudden om het beter te zien.

#4 Op het moment dat je een zaadje plant, verwacht dan niet meteen dat er een bloem uitgroeit. Ga niet elke seconde lopen te graven om te kijken of dat zaadje wel echt aan het groeien is daar onder de grond. Laat het lekker met rust. Zoek een trailerpark net aan de rand van Utrecht op, ga in een stoel zitten voor een caravan die niet van jou is, oogjes dicht en genieten maar.

Die knoop gaat er vanzelf wel uit. De sneeuw zakt vanzelf. En als je nou even stopt met graven, groeit er misschien zomaar ineens een dikke vette zonnebloem.

Het leven heeft zoveel meer awesomeheid in petto dan dat we zelf denken te kunnen plannen.

Advertisements

10 thoughts on “Wat mijn onrust me leert

  1. #4 Op het moment dat je een zaadje plant, verwacht dan niet meteen dat er een bloem uitgroeit. Ga niet elke seconde lopen te graven om te kijken of dat zaadje wel echt aan het groeien is daar onder de grond. Laat het lekker met rust. Zoek een trailerpark net aan de rand van Utrecht op, ga in een stoel zitten voor een caravan die niet van jou is, oogjes dicht en genieten maar. = This made my day! Thank you

    Like

  2. Desi

    Je schrijf zo mooi! Een genot om te lezen. En uiteraard heb je ook nog eens volledig gelijk. Vooral nummer 4! Dat doet me denken aan één van mijn favoriete zen verhalen, waarin een jongen het gras wil helpen groeien. Hij trekt heel zachtjes aan alle grassprieten, zodat ze langer worden. Tevreden gaat hij naar huis. Als hij de volgende dag terug komt, is al het gras verdord. Hij begrijpt niet hoe dat kan.

    Like

  3. Pingback: Follow Your Nature

Laat je bericht achter na de -piep-

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s