Als het leven je toelacht, vergeet je dan niet terug te lachen?

Misschien herken je het wel. Je hebt hard geknokt om te komen waar je vandaag staat en het is je potverdorie gelukt ook. Misschien is het zelfs mooier dan je had gedacht. En daar ga je weer. Onderweg naar het volgende. Alleen vergeet je één cruciale stap: genieten. Je geeft het leven namelijk één groot cadeau als je er ook eens van durft te genieten.

16836495_10210540216333604_5835528302292531219_o

Ik zit in de bus onderweg naar huis als ik mezelf deze vraag stel. Weer heb ik niets bij me om deze vraag te onthouden en dus vraag ik de chauffeur om pen en papier. Zorgvuldig scheurt hij een vel uit zijn agenda. “Thanks.”

Als ik om me heen kijk, zie ik dat ik het best goed voor elkaar heb en dat ik ervan mag genieten. Ik woon namelijk in de stad waar ik smoorverliefd op ben. Niet vanwege werk, niet vanwege een studie, niet vanwege niets. Simpelweg omdat Utrecht met me zat te flirten en ik de verleiding niet kon weerstaan. Punt.

Ik heb mensen om me heen verzameld waar ik blij van word en op wie ik zo ontzettend trots ben. Gewoon om wie ze zijn. En ik mag steeds vaker doen wat ik leuk vind. Krijg er nog zelfs betaald voor ook.

Oh en alles is roze. Lang heb ik die kleur verafschuwd. Te lief, te zacht, te vrouwelijk. Nu kan ik simpelweg niet meer stoppen met die kleur te verzamelen. Een pet, een trui, een boekje, een pen, een mutsje, een kaartje, een… als het maar roze is. “Het staat voor zacht en lief zijn voor jezelf,” zoals kleurencoach Anne-Lies dat mooi uitlegt.

Ik verzamel hartjes. Iets wat m’n volgers op Instagram al is opgevallen. Ik kom ze overal tegen. In eten, in een boom, op een muur, in en op willekeurige voorwerpen. De #hartjesbrigade is prominent aanwezig. Mocht ik er één in mijn toilet tegenkomen dan zal ik het laten om deze met je te delen. Tenzij je erom vraagt.

De buschauffeur staat buiten een sigaretje te roken als ik mijn vraag opschrijf. Ik wil het briefje in mijn zak stoppen als ik me bedenk dat geluk (en dus ook leuke quotes) er zijn om te delen. Als ik de bus uitloop druk ik het briefje in zijn hand en wens ik hem een goede avond.

“Als het leven je toelacht, vergeet je dan niet terug te lachen?”

 

Advertisements

2 thoughts on “Als het leven je toelacht, vergeet je dan niet terug te lachen?

Laat je bericht achter na de -piep-

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s